توضیحات

آسیب ‌پذیری CVE-2026-19195 در آنتی‌ ویروسV-Secure Jingyun  و در درایور کرنل موسوم به ZyArk.sys شناسایی شده است. این آسیب ‌پذیری ناشی از ضعف در کنترل دسترسی رابط ارتباطی درایور است و به یک مهاجم لوکال با سطح دسترسی پایین اجازه می‌دهد بدون بررسی مناسب سطح دسترسی، درخواست‌ های حساس را به درایور ارسال کند. درایور ZyArk.sys برخی عملیات مربوط به رجیستری ویندوز را در سطح کرنل و با سطح دسترسی SYSTEM انجام می‌دهد، اما هنگام پردازش این درخواست‌ ها، هویت و سطح دسترسی پردازه درخواست ‌کننده به‌ درستی بررسی نمی‌شود.

درایور ZyArk.sys یک Device Object در سطح کرنل ویندوز ایجاد می‌کند که پردازه‌ های فضای کاربر (User Mode) از طریق آن با درایور ارتباط برقرار می‌کنند. مشکل اصلی به مشخصات امنیتی (Security Descriptor) این Object مربوط می‌شود؛ زیرا این مشخصات به‌گونه ‌ای پیکربندی شده ‌اند که امکان دسترسی کامل را برای همه کاربران فراهم می‌کنند. در نتیجه، دسترسی به رابط درایور تنها به پردازه‌ های مورد اعتماد یا کاربران دارای سطح دسترسی مناسب محدود نشده است و یک کاربر عادی سیستم نیز می‌تواند با درایور ارتباط برقرار کرده و درخواست ‌های IOCTL (Input/Output Control) ارسال کند.

IOCTL سازوکاری در ویندوز برای تبادل درخواست و داده میان پردازه‌ های فضای کاربر و درایورهای کرنل است. برنامه ‌ها از این رابط برای ارسال درخواست ‌های مختلف به درایورها استفاده می‌کنند و درایور نیز پس از دریافت درخواست، عملیات مربوطه را در سطح کرنل انجام می‌دهد. در این آسیب ‌پذیری، مشکل تنها به امکان دسترسی به رابط IOCTL محدود نمی‌شود، بلکه عدم وجود کنترل مناسب بر درخواست ‌های ارسال ‌شده پس از برقراری ارتباط با درایور، زمینه انجام عملیات غیرمجاز را فراهم می‌کند.

یکی از مسیرهای اصلی پردازش درخواست ‌ها در ZyArk.sys از طریق IOCTL با کد 0x226AF0 انجام می‌شود. این درخواست در ادامه به تابع FUN_0001b32c ارجاع داده می‌شود؛ تابعی که مجموعه‌ ای از عملیات مربوط به رجیستری ویندوز را در سطح کرنل انجام می‌دهد. این عملیات شامل ایجاد، بازکردن، تغییر و حذف کلیدها و مقادیر رجیستری است و برای انجام آن‌ها از توابعی مانند ZwCreateKey، ZwOpenKey، ZwSetValueKey و ZwDeleteKey استفاده می‌شود.

مشکل امنیتی زمانی ایجاد می‌شود که این عملیات حساس بدون بررسی کافی هویت یا سطح دسترسی پردازه درخواست ‌کننده انجام شوند. از آنجا که عملیات رجیستری در سطح کرنل اجرا می‌شوند، درخواست ارسال ‌شده از سوی یک کاربر عادی می‌تواند با سطح دسترسی SYSTEM پردازش شود. در نتیجه، مهاجم می‌تواند محدودیت ‌های اعمال‌ شده توسط فهرست کنترل دسترسی ویندوز (Windows ACL) را دور بزند و روی کلیدهای رجیستری عملیات انجام دهد که در شرایط عادی اجازه دسترسی یا تغییر آن‌ ها را ندارد.

یکی از پیامدهای مهم این آسیب ‌پذیری، امکان تغییر پیکربندی امنیتی مایکروسافت دیفندر (Microsoft Defender) از طریق کلیدهای رجیستری مرتبط با سیاست‌ های امنیتی ویندوز است. مسیر موردنظر در رجیستری شامل HKLM\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows Defender است و مقادیری مانند DisableAntiSpyware، DisableAntiVirus، Real-Time Protection\DisableRealtimeMonitoring و Real-Time Protection\DisableBehaviorMonitoring در این فرآیند قابل دستکاری هستند. تغییر این مقادیر می‌تواند باعث شود مایکروسافت دیفندر پس از راه‌ اندازی مجدد سیستم در نتیجه اعمال سیاست‌ های امنیتی غیرفعال شود (Policy Disabled) و دیگر قابلیت‌ های اسکن و حفاظت بلادرنگ را ارائه ندهد.

برای این آسیب ‌پذیری دو CWE ثبت شده است. مورد نخست تخصیص نادرست سطح دسترسی (Incorrect Privilege Assignment) مطابق با  CWE-266  است که به واگذاری سطح دسترسی نامناسب برای انجام عملیات حساس مربوط می‌شود. مورد دوم کنترل دسترسی نامناسب (Improper Access Control) مطابق با  CWE-   284 است که به ضعف در محدودسازی دسترسی به رابط درایور و عدم وجود اعتبارسنجی مناسب درخواست‌ های ورودی اشاره دارد. در این مورد، ترکیب این دو ضعف باعث می‌شود یک کاربر با سطح دسترسی پایین بتواند عملیاتی را درخواست کند که در نهایت در سطح SYSTEM اجرا می‌شوند.

بر اساس CVSS نسخه 3.1، سوء استفاده از این آسیب ‌پذیری به دسترسی لوکال به سیستم نیاز دارد و از طریق شبکه قابل انجام نیست. برای انجام حمله، مهاجم به شرایط یا پیش ‌نیاز خاصی نیاز ندارد و با داشتن سطح دسترسی پایین  می‌تواند حمله را انجام دهد؛ همچنین، اجرای حمله به تعامل کاربر وابسته نیست.

از نظر تأثیرگذاری، این آسیب ‌پذیری هر سه اصل اصلی امنیت، یعنی محرمانگی (Confidentiality)، یکپارچگی (Integrity) و دسترس ‌پذیری (Availability) را با شدت بالا تحت تأثیر قرار می‌دهد. با این حال، در گزارش فنی و PoC، امکان دستکاری دلخواه کلیدها و مقادیر رجیستری از طریق درایور ZyArk.sys نشان داده شده است. مهاجم می‌تواند از این امکان برای تغییر تنظیمات حساس سیستم و غیرفعال ‌کردن قابلیت‌ های حفاظتی مایکروسافت دیفندر استفاده کند. در حال حاضر، بر اساس اطلاعات منتشر شده برای این آسیب ‌پذیری، نسخه اصلاحی یا پچ تأیید شده‌ای منتشر نشده است.

CVSS

Score Severity Version Vector String
8.5 HIGH 4.0 CVSS:4.0/AV:L/AC:L/AT:N/PR:L/UI:N/VC:H/VI:H/VA:H/SC:N/SI:N/SA:N/E:P
7.8 HIGH 3.1 CVSS:3.1/AV:L/AC:L/PR:L/UI:N/S:U/C:H/I:H/A:H/E:P/RL:X/RC:R
7.8 HIGH 3.0 CVSS:3.0/AV:L/AC:L/PR:L/UI:N/S:U/C:H/I:H/A:H/E:P/RL:X/RC:R
6.8 – 2.0 AV:L/AC:L/Au:S/C:C/I:C/A:C/E:POC/RL:ND/RC:UR
هشدار سایبری CVE-2026-19195
شکل 1: تفسیر جدول CVSS

 

لیست محصولات آسیب پذیر

Versions Product
affectedat 2.4.2.39 Jingyun Antivirus

استفاده محصول در ایران

در این جدول، تعداد صفحات ایندکس ‌شده در گوگل با دامنه .ir که Jingyun Antivirus را ذکر کرده اند، ثبت شده است. این داده صرفاً برای برآورد تقریبی حضور محصولات در وب ایران استفاده شده و نمایانگر میزان نصب دقیق و استفاده واقعی نیست.

Approx. Usage in .ir Domain via Google (Total Pages) Search Query (Dork) Product
8 site:.ir “Jiangmin Antivirus” Jiangmin Antivirus

نتیجه گیری

این آسیب‌ پذیری در رابط ارتباطی IOCTL درایور کرنل ZyArk.sys آنتی‌ ویروس V-Secure Jingyun رخ می‌دهد و ناشی از ضعف در کنترل دسترسی است. این ضعف امنیتی به کاربران با سطح دسترسی پایین اجازه می‌دهد بدون اعتبارسنجی مناسب پردازه درخواست‌ کننده، درخواست ‌های حساس را به درایور ارسال کرده و عملیات مربوط به کلیدها و مقادیر رجیستری را با سطح دسترسی SYSTEM انجام دهند. در نتیجه، مهاجم می‌تواند محدودیت‌ های فهرست کنترل دسترسی ویندوز (Windows ACL) را دور زده و تنظیمات حساس سیستم، از جمله پیکربندی ‌های مرتبط با مایکروسافت دیفندر را تغییر دهد.

با توجه به شدت بالای این آسیب ‌پذیری و عدم انتشار نسخه پچ رسمی، اجرای اقدامات زیر برای کاهش ریسک توصیه می‌شود:

  • اصلاح مشخصات امنیتی Device Object: مشخصات امنیتی (Security Descriptor) مربوط به Device Object درایور به ‌گونه ‌ای تنظیم شود که تنها حساب SYSTEM و گروه Administrators داخلی ویندوز امکان دسترسی به رابط درایور را داشته باشند؛ این اقدام از دسترسی کاربران عادی به رابط‌ های حساس sys جلوگیری می‌کند.
  • اعتبارسنجی پردازه درخواست ‌کننده پیش از پردازش IOCTL: پیش از پردازش هر درخواست IOCTL، شناسه پردازه درخواست ‌کننده (PID) با فهرست پردازه‌ های مجاز (Allowlist) مقایسه شود و امضای دیجیتال پردازه نیز مورد بررسی قرار گیرد؛ این اقدام از پردازش درخواست ‌های حساس ارسال ‌شده از سوی پردازه ‌های غیرمجاز جلوگیری می‌کند.
  • اعمال کنترل دسترسی در سطح درخواست ‌های IOCTL: علاوه بر محدود کردن دسترسی به Device Object، درخواست ‌های دریافتی از طریق IOCTL نیز پیش از اجرای عملیات حساس بررسی و اعتبارسنجی شوند تا دسترسی به رابط درایور به ‌تنهایی امکان انجام عملیات رجیستری با سطح دسترسی SYSTEM را فراهم نکند.

اجرای این اقدامات تا زمان انتشار پچ رسمی می‌تواند احتمال سوء استفاده از رابط IOCTL آسیب ‌پذیر را کاهش داده و از دسترسی کاربران غیرمجاز به عملیات حساس رجیستری در سطح SYSTEM جلوگیری کند.

امکان استفاده در تاکتیک‌های MITRE ATT&CK (در زمان اجرای حمله)

Initial Access (TA0001)

مهاجم برای بهره‌ برداری از این آسیب ‌پذیری نیاز به دسترسی محلی (Local Access) به سیستم هدف دارد. این دسترسی می‌تواند از طریق یک حساب کاربری معمولی با سطح دسترسی پایین (Low-Privileged User) به دست آید.

Execution (TA0002)

پس از دسترسی اولیه، مهاجم یک برنامه (PoC) را اجرا می‌کند که به دستگاه درایور ZyArk.sys متصل می‌شود. این درایور دستگاه خود را با یک توصیف ‌گر امنیتی (Security Descriptor) ایجاد کرده که به همه کاربران (Everyone) دسترسی کامل می‌دهد. مهاجم با ارسال یک درخواست IOCTL با کد 0x226AF0 به این دستگاه، درایور را وادار می‌کند تا توابع کرنل مربوط به دستکاری رجیستری (ZwCreateKey، ZwOpenKey، ZwSetValueKey و ZwDeleteKey) را با دسترسی SYSTEM و بدون هیچ احراز هویت اجرا کند. این بدان معناست که مهاجم با دسترسی سطح پایین می‌تواند هر کلید رجیستری را در سیستم بخواند، تغییر دهد یا حذف کند.

Privilege Escalation (TA0004)

هسته اصلی این آسیب ‌پذیری در تاکتیک افزایش دسترسی (Privilege Escalation) خلاصه می‌شود. درایور ZyArk.sys با دسترسی کامل سیستم (SYSTEM) اجرا می‌شود، اما هیچ مکانیزم احراز هویتی برای فراخوان‌ های IOCTL خود ندارد. این بدان معناست که هر فرآیند کاربری (حتی با پایین ‌ترین سطح دسترسی) می‌تواند پیام‌ های دستوری را به این درایور ارسال کند و از قدرت SYSTEM برای انجام عملیات ممتاز مانند دستکاری رجیستری استفاده کند. طبق گزارش PoC، مهاجم می‌تواند با این روش Windows Defender را به طور کامل غیرفعال کند.

Impact (TA0040)

در صورت موفقیت اکسپلویت، آسیب‌پذیری می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر امنیت سیستم داشته باشد، زیرا CVSS برای هر سه مؤلفه Confidentiality، Integrity و Availability مقدار High را ثبت کرده است. دسترسی غیرمجاز به عملیات دارای سطح دسترسی بالا در کرنل می‌تواند در سناریوی موفق، امکان دستکاری منابع محافظت‌شده، تغییر وضعیت سیستم یا ایجاد اختلال در سرویس‌ها را فراهم کند. بنابراین، در صورت بهره‌برداری موفق و استفاده از دسترسی حاصل برای دستکاری یا مختل‌کردن منابع سیستم، می‌توان پیامدهای مربوط را در چارچوب تاکتیک Impact (TA0040) تحلیل کرد.

منابع

  1. https://www.cve.org/CVERecord?id=CVE-2026-19195
  2. https://www.cvedetails.com/cve/CVE-2026-19195/
  3. https://vulmon.com/vulnerabilitydetails?qid=CVE-2026-19195
  4. https://vuldb.com/submit/864561
  5. https://vuldb.com/cve/CVE-2026-19195
  6. https://vuldb.com/vuln/386712
  7. https://vuldb.com/vuln/386712/cti
  8. https://github.com/patrickt2017/CVE-2026-19195-PoC
  9. https://cwe.mitre.org/data/definitions/266.html
  10. https://cwe.mitre.org/data/definitions/284.html