لاگ‌های بدافزار رباینده اطلاعات (Infostealer) از داده‌هایی که در بازارهای زیرزمینی خریدوفروش می‌شوند، به یک چالش عملیاتی برای تیم‌های امنیتی تبدیل شده‌اند. شناسایی یک اعتبارنامه در معرض سوءاستفاده، تنها آغاز فرآیند بررسی است؛ زیرا لاگ ممکن است علاوه بر نام کاربری و رمز عبور یک سرویس سازمانی، حاوی کوکی‌های مرورگر، نشست‌های فعال و سایر اعتبارنامه‌های ذخیره‌شده باشد که مهاجمان می‌توانند از آن‌ها برای دسترسی غیرمجاز استفاده کنند. این تهدید زمانی جدی‌تر می‌شود که دستگاه آلوده، یک رایانه شخصی خارج از مدیریت سازمان باشد یا اطلاعات سرقت‌شده در اختیار واسطه‌های دسترسی اولیه (IABs)، همکاران عملیاتی باج‌افزار یا مهاجمان فرصت‌طلب قرار گیرد. بر اساس پژوهش Flare، حدود 46 درصد از لاگ‌های حاوی اعتبارنامه‌های سازمانی از دستگاه‌های شخصی یا احتمالاً مدیریت‌نشده به دست می‌آیند. همچنین این پژوهش نشان می‌دهد میزان افشای اعتبارنامه‌ها و نشست‌های سرویس‌های اصلی نرم‌افزار به‌عنوان سرویس (SaaS) و سرویس‌های ابری، سالانه حدود 29 درصد افزایش یافته است. در چنین شرایطی، مسئله اصلی دیگر صرفاً مانیتورینگ بدافزار رباینده اطلاعات نیست؛ بلکه تشخیص این است که آیا یک رمز عبور قدیمی و بی‌اهمیت در اختیار مهاجمان قرار گرفته یا هویت سازمانی کاربر واقعاً در معرض سوءاستفاده قرار دارد؛ وضعیتی که ممکن است در همان لحظه در حال وقوع باشد.
احراز هویت یکپارچه (Single Sign-On یا SSO) با فراهم کردن امکان ورود به چندین سامانه، به کاربران اجازه می‌دهد با یک بار ورود، بدون نیاز به وارد کردن مجدد اطلاعات ورود برای هر سامانه، به سرویس‌های مختلف دسترسی داشته باشند؛ قابلیتی که اگرچه تجربه کاربری و مدیریت دسترسی را ساده‌تر می‌کند
مایکروسافت در تازه‌ترین گام برای تقویت امنیت هویت دیجیتال، اعلام کرده است که کلید عبور (Passkey) را به روش پیش‌فرض احراز هویت در سرویس Microsoft Entra ID تبدیل می‌کند و به‌تدریج استفاده از روش‌های سنتی مانند پیامک و تماس صوتی را کنار می‌گذارد
سرقت اعتبارنامه‌ها (Credential Theft) در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین تهدیدات در دنیای امنیت سایبری تبدیل شده است. مهاجمان سایبری دیگر به‌دنبال نفوذ از طریق اکسپلویت آسیب‌پذیری‌ها نیستند؛ بلکه آن‌ها با استفاده از داده‌های احراز هویت سرقت‌شده، به‌سادگی وارد (لاگین) سیستم‌ها و زیرساخت‌های سازمانی می‌شوند.
لاگ‌های بدافزار رباینده اطلاعات (Infostealer) از داده‌هایی که در بازارهای زیرزمینی خریدوفروش می‌شوند، به یک چالش عملیاتی برای تیم‌های امنیتی تبدیل شده‌اند. شناسایی یک اعتبارنامه در معرض سوءاستفاده، تنها آغاز فرآیند بررسی است؛ زیرا لاگ ممکن است علاوه بر نام کاربری و رمز عبور یک سرویس سازمانی، حاوی کوکی‌های مرورگر، نشست‌های فعال و سایر اعتبارنامه‌های ذخیره‌شده باشد که مهاجمان می‌توانند از آن‌ها برای دسترسی غیرمجاز استفاده کنند. این تهدید زمانی جدی‌تر می‌شود که دستگاه آلوده، یک رایانه شخصی خارج از مدیریت سازمان باشد یا اطلاعات سرقت‌شده در اختیار واسطه‌های دسترسی اولیه (IABs)، همکاران عملیاتی باج‌افزار یا مهاجمان فرصت‌طلب قرار گیرد. بر اساس پژوهش Flare، حدود 46 درصد از لاگ‌های حاوی اعتبارنامه‌های سازمانی از دستگاه‌های شخصی یا احتمالاً مدیریت‌نشده به دست می‌آیند. همچنین این پژوهش نشان می‌دهد میزان افشای اعتبارنامه‌ها و نشست‌های سرویس‌های اصلی نرم‌افزار به‌عنوان سرویس (SaaS) و سرویس‌های ابری، سالانه حدود 29 درصد افزایش یافته است. در چنین شرایطی، مسئله اصلی دیگر صرفاً مانیتورینگ بدافزار رباینده اطلاعات نیست؛ بلکه تشخیص این است که آیا یک رمز عبور قدیمی و بی‌اهمیت در اختیار مهاجمان قرار گرفته یا هویت سازمانی کاربر واقعاً در معرض سوءاستفاده قرار دارد؛ وضعیتی که ممکن است در همان لحظه در حال وقوع باشد.
احراز هویت یکپارچه (Single Sign-On یا SSO) با فراهم کردن امکان ورود به چندین سامانه، به کاربران اجازه می‌دهد با یک بار ورود، بدون نیاز به وارد کردن مجدد اطلاعات ورود برای هر سامانه، به سرویس‌های مختلف دسترسی داشته باشند؛ قابلیتی که اگرچه تجربه کاربری و مدیریت دسترسی را ساده‌تر می‌کند
مایکروسافت در تازه‌ترین گام برای تقویت امنیت هویت دیجیتال، اعلام کرده است که کلید عبور (Passkey) را به روش پیش‌فرض احراز هویت در سرویس Microsoft Entra ID تبدیل می‌کند و به‌تدریج استفاده از روش‌های سنتی مانند پیامک و تماس صوتی را کنار می‌گذارد
سرقت اعتبارنامه‌ها (Credential Theft) در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین تهدیدات در دنیای امنیت سایبری تبدیل شده است. مهاجمان سایبری دیگر به‌دنبال نفوذ از طریق اکسپلویت آسیب‌پذیری‌ها نیستند؛ بلکه آن‌ها با استفاده از داده‌های احراز هویت سرقت‌شده، به‌سادگی وارد (لاگین) سیستم‌ها و زیرساخت‌های سازمانی می‌شوند.
