مهاجمان سایبری با بهره‌گیری از حملات کلیک‌فیکس(ClickFix) ، تروجان دسترسی از راه دور (RAT) جدیدی به نام ChainScript را توزیع کرده‌اند که با استفاده از محیط اجرای Node.js، قابلیت‌هایی مانند اجرای دستورات، مدیریت فایل‌ها، تهیه اسکرین‌شات و شناسایی کیف‌پول‌های رمزارزی را در اختیار مهاجمان قرار می‌دهد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بدافزار ChainScript علاوه بر استفاده از روش‌های چندمرحله‌ای برای استقرار و پایداری (Persistence) روی سیستم قربانی، از یک قرارداد هوشمند در بلاک‌چین پالیگان (Polygon) برای شناسایی زیرساخت فعال فرماندهی و کنترل (C2) و هدایت سیستم‌های آلوده به زیرساخت جدید استفاده می‌کند. این قابلیت به بدافزار ChainScript امکان می‌دهد زیرساخت C2 را به‌سرعت تغییر دهد و در صورت شناسایی یا مسدود شدن آن، زیرساخت جدیدی را جایگزین کند.
مهاجمان سایبری در مجموعه‌ای از حملات هدفمند، Node.js را از یک محیط اجرای معتبر به ابزاری برای استقرار پیلودهای مخرب تبدیل کرده‌اند؛ روشی که از فوریه 2026 سازمان‌های دولتی، شرکت‌های فناوری و هتل‌ها را هدف قرار داده است. بررسی‌های جدید نشان می‌دهد Node.js در این حملات در کنار تکنیک‌هایی مانند کلیک‌فیکس (ClickFix) و EtherHiding و ابزارهایی همچون Cobalt Strike، AdaptixC2 و چندین بدافزار برای ایجاد دسترسی پایدار و ارتباط با زیرساخت فرماندهی و کنترل (C2) به کار گرفته شده است.
مهاجمان سایبری با سوءاستفاده از npm و میرورهای آن (Mirrors)، صفحات فیشینگ را در قالب صفحات HTML مخرب میزبانی می‌کنند. این صفحات با جعل کپچاهای کلودفلر (Cloudflare CAPTCHA)، بازدیدکنندگان را به وب‌سایت‌های تحت کنترل مهاجمان هدایت می‌کنند. بررسی‌های امنیتی نشان می‌دهد این روش تاکنون در دست‌کم 24 پکیج npm شناسایی شده و میرورهای این مخزن نیز به محلی برای میزبانی صفحات فیشینگ تبدیل شده‌اند. مهاجمان با تکیه بر زیرساخت‌های معتبر و استفاده از قابلیت ریدایرکت (Redirect)، کاربران را به مقصدهای مخرب، صفحات جعلی ورود یا سایر محتوای تحت کنترل خود هدایت می‌کنند.
پژوهشگران امنیت سایبری از شناسایی یک عملیات مجرمانه سایبری در مقیاس جهانی خبر داده‌اند که در آن نزدیک به 2 هزار سایت وردپرس هک‌شده به زیرساختی برای انتشار بدافزار، کنترل سیستم‌های آلوده و ذخیره اسناد سرقت‌شده، اسکرین‌شات‌ها و لاگ‌های ثبت‌شده از فعالیت این عملیات تبدیل شده‌اند؛ داده‌هایی که برای رصد وضعیت و روند فعالیت مهاجمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. این عملیات که با نام StopAndProtect ردیابی می‌شود، تنها به یک بدافزار واحد متکی نیست، بلکه مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای مجرمانه را در کنار یکدیگر به کار می‌گیرد؛ ابزارهایی که برای رمزگذاری فایل‌ها، سرقت مخفیانه اسناد، قفل کردن صفحه‌نمایش و برقراری گفت‌وگوی مستقیم میان مهاجمان و قربانیان طراحی شده‌اند. به گفته پژوهشگران شرکت چک‌پوینت، زنجیره آلودگی StopAndProtect با یک حمله مهندسی اجتماعی (Social Engineering) مبتنی بر کلیک‌فیکس (ClickFix) آغاز می‌شود. در این حمله، قربانی به اجرای دستورات پاورشل (PowerShell) ترغیب می‌شود و در ادامه، دانلودرها و لودرهای مبتنی بر.NET روی سیستم مستقر می‌شوند.
مهاجمان سایبری با بهره‌گیری از حملات کلیک‌فیکس(ClickFix) ، تروجان دسترسی از راه دور (RAT) جدیدی به نام ChainScript را توزیع کرده‌اند که با استفاده از محیط اجرای Node.js، قابلیت‌هایی مانند اجرای دستورات، مدیریت فایل‌ها، تهیه اسکرین‌شات و شناسایی کیف‌پول‌های رمزارزی را در اختیار مهاجمان قرار می‌دهد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بدافزار ChainScript علاوه بر استفاده از روش‌های چندمرحله‌ای برای استقرار و پایداری (Persistence) روی سیستم قربانی، از یک قرارداد هوشمند در بلاک‌چین پالیگان (Polygon) برای شناسایی زیرساخت فعال فرماندهی و کنترل (C2) و هدایت سیستم‌های آلوده به زیرساخت جدید استفاده می‌کند. این قابلیت به بدافزار ChainScript امکان می‌دهد زیرساخت C2 را به‌سرعت تغییر دهد و در صورت شناسایی یا مسدود شدن آن، زیرساخت جدیدی را جایگزین کند.
مهاجمان سایبری در مجموعه‌ای از حملات هدفمند، Node.js را از یک محیط اجرای معتبر به ابزاری برای استقرار پیلودهای مخرب تبدیل کرده‌اند؛ روشی که از فوریه 2026 سازمان‌های دولتی، شرکت‌های فناوری و هتل‌ها را هدف قرار داده است. بررسی‌های جدید نشان می‌دهد Node.js در این حملات در کنار تکنیک‌هایی مانند کلیک‌فیکس (ClickFix) و EtherHiding و ابزارهایی همچون Cobalt Strike، AdaptixC2 و چندین بدافزار برای ایجاد دسترسی پایدار و ارتباط با زیرساخت فرماندهی و کنترل (C2) به کار گرفته شده است.
مهاجمان سایبری با سوءاستفاده از npm و میرورهای آن (Mirrors)، صفحات فیشینگ را در قالب صفحات HTML مخرب میزبانی می‌کنند. این صفحات با جعل کپچاهای کلودفلر (Cloudflare CAPTCHA)، بازدیدکنندگان را به وب‌سایت‌های تحت کنترل مهاجمان هدایت می‌کنند. بررسی‌های امنیتی نشان می‌دهد این روش تاکنون در دست‌کم 24 پکیج npm شناسایی شده و میرورهای این مخزن نیز به محلی برای میزبانی صفحات فیشینگ تبدیل شده‌اند. مهاجمان با تکیه بر زیرساخت‌های معتبر و استفاده از قابلیت ریدایرکت (Redirect)، کاربران را به مقصدهای مخرب، صفحات جعلی ورود یا سایر محتوای تحت کنترل خود هدایت می‌کنند.
پژوهشگران امنیت سایبری از شناسایی یک عملیات مجرمانه سایبری در مقیاس جهانی خبر داده‌اند که در آن نزدیک به 2 هزار سایت وردپرس هک‌شده به زیرساختی برای انتشار بدافزار، کنترل سیستم‌های آلوده و ذخیره اسناد سرقت‌شده، اسکرین‌شات‌ها و لاگ‌های ثبت‌شده از فعالیت این عملیات تبدیل شده‌اند؛ داده‌هایی که برای رصد وضعیت و روند فعالیت مهاجمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. این عملیات که با نام StopAndProtect ردیابی می‌شود، تنها به یک بدافزار واحد متکی نیست، بلکه مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای مجرمانه را در کنار یکدیگر به کار می‌گیرد؛ ابزارهایی که برای رمزگذاری فایل‌ها، سرقت مخفیانه اسناد، قفل کردن صفحه‌نمایش و برقراری گفت‌وگوی مستقیم میان مهاجمان و قربانیان طراحی شده‌اند. به گفته پژوهشگران شرکت چک‌پوینت، زنجیره آلودگی StopAndProtect با یک حمله مهندسی اجتماعی (Social Engineering) مبتنی بر کلیک‌فیکس (ClickFix) آغاز می‌شود. در این حمله، قربانی به اجرای دستورات پاورشل (PowerShell) ترغیب می‌شود و در ادامه، دانلودرها و لودرهای مبتنی بر.NET روی سیستم مستقر می‌شوند.
