گروهی از هکرهای مرتبط با چین در یک کمپین فیشینگ هدفمند، با سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های امنیتی پچ‌شده در گوگل کروم و مایکروسافت ویندوز، یک زنجیره اکسپلویت روز صفر (Zero-Day) را برای استقرار بدافزار GRIMWEDGE به کار گرفته‌اند. این عملیات که توسط شرکت Volexity به گروه تهدید UTA0560 نسبت داده شده است، در اول سپتامبر 2026 چندین سازمان غیردولتی را هدف قرار داد. مهاجمان با فرار از سندباکس (Sandbox) مرورگر، امکان تزریق کد به پردازه کروم و اجرای کد دلخواه را فراهم کردند و در ادامه، بدافزار GRIMWEDGE را روی سیستم‌های هدف مستقر کردند؛ بدافزاری که قابلیت‌هایی مانند شناسایی سیستم، مدیریت فایل‌ها و پردازه‌ها، اجرای دستورات و دریافت پیلودهای بیشتر را در اختیار مهاجمان قرار می‌داد.
جزئیات تازه از حمله سایبری ماه جولای به هاگینگ‌فیس (Hugging Face) نشان می‌دهد صدها عامل هوش مصنوعی (AI Agent) که تحت هدایت مدل داخلی IM1 شرکت OpenAI فعالیت می‌کردند، از یک کانال ارتباطی غیرمجاز برای هماهنگی مراحل نفوذ به این پلتفرم استفاده کرده‌اند. این حمله با سوءاستفاده از دو آسیب‌پذیری در پایپ‌لاین پردازش مجموعه‌داده‌ها، امکان اجرای کد، سرقت اعتبارنامه‌های زیرساخت ابری و کلاسترها و حرکت جانبی (Lateral Movement) در زیرساخت عملیاتی را برای عامل‌های مهاجم فراهم کرد. این یافته‌ها تصویری نگران‌کننده از توانایی هاگینگ‌فیس در تبدیل‌شدن به بستری برای همکاری خودکار عامل‌های مخرب و اجرای حملات چندمرحله‌ای ارائه می‌کند.
به گفته شرکت هوش تهدید Defused، مهاجمان با سوءاستفاده از زنجیره‌ای متشکل از دو آسیب‌پذیری در مایکروسافت شیرپوینت (Microsoft SharePoint) حملات خود علیه سرورهای پچ نشده را آغاز کرده‌اند. این زنجیره شامل آسیب‌پذیری‌های CVE-2026-55040 و CVE-2026-63520 است و می‌تواند در نهایت منجر به اجرای کد دلخواه از راه دور (RCE) شود. انتشار عمومی اکسپلویت‌های اثبات مفهوم (PoC) و مشاهده تلاش مهاجمان برای ترکیب این دو آسیب‌پذیری، مایکروسافت شیرپوینت را در کانون موج جدیدی از حملات سایبری قرار داده است.
ظهور مدل‌های هوش مصنوعی Frontier، معادلات سنتی امنیت سایبری را تغییر داده و مدیریت آسیب‌پذیری را در آستانه تحولی بنیادین قرار داده است. مدل‌های Frontier می‌توانند آسیب‌پذیری‌های روز صفر (Zero-Day) را شناسایی کرده و اکسپلویت‌های پیچیده را زنجیره کنند. همچنین این مدل‌ها قادرند با سرعتی بسیار بالا، خود را با شرایط جدید تطبیق دهند. چنین قابلیتی به سازمان‌ها نشان می‌دهد که رویکردهای سنتی در اولویت‌بندی ریسک، مدیریت پچ و مقابله با تهدیدات سایبری دیگر پاسخگوی سرعت تحولات امنیتی نیستند و باید مورد بازنگری قرار گیرند. در این شرایط، مدیریت آسیب‌پذیری دیگر نمی‌تواند صرفاً بر شاخص‌هایی مانند CVSS، EPSS و فهرست KEV متکی باشد. سازمان‌ها باید با شناسایی ریسک‌های واقعی در محیط، اولویت‌بندی دقیق‌تر آسیب‌پذیری‌ها، خودکارسازی فرآیند پچ و تقویت تاب‌آوری، خود را با سرعت فزاینده تهدیدات سایبری هماهنگ کنند.
آژانس امنیت سایبری و زیرساخت آمریکا (CISA) یک ضعف امنیتی با شدت بحرانی در Oracle HTTP Server و Oracle WebLogic Server را به فهرست KEV اضافه کرد. این اقدام پس از شناسایی شواهدی از اکسپلویت فعال آسیب‌پذیری اوراکل انجام شد.
این آسیب‌پذیری اوراکل با شناسه CVE-2026-21962 و امتیاز کامل 10.0 در سامانه CVSS، به مهاجمان بدون احراز هویت امکان می‌دهد از طریق HTTP به Oracle HTTP Server و Oracle WebLogic Server Proxy Plug-in دسترسی پیدا کنند و داده‌های حیاتی را تغییر دهند.
یک پژوهشگر امنیت سایبری با نام Nightmare Eclipse اکسپلویت جدیدی با نام ShieldBreak را در قالب یک آسیب‌پذیری روز صفر (Zero-Day) در مایکروسافت دیفندر (Microsoft Defender) منتشر کرده است. این ضعف امنیتی امکان افزایش سطح دسترسی (Privilege Escalation) تا سطح سیستم (SYSTEM) را فراهم می‌کند. این آسیب‌پذیری روز صفر پس از انتشار به‌روزرسانی‌های امنیتی Patch Tuesday آگوست 2026 مایکروسافت افشا شده است.
پژوهشگران امنیتی از یک زنجیره حمله جدید با عنوان Plug and Pwn پرده برداشته‌اند که با سوءاستفاده از قابلیت Plug and Play ویندوز، می‌تواند این سیستم‌عامل را به نصب نرم‌افزارهای آسیب‌پذیر یا ناامن ارائه‌شده از سوی شرکت‌های مربوطه و اجرای آن‌ها با سطح دسترسی سیستم (SYSTEM) سوق دهد. در حمله Plug and Pwn، مهاجمان با شبیه‌سازی دستگاه‌های USB، سخت‌افزار جعلی را به ویندوز معرفی کرده و از این طریق امکان شناسایی دستگاه، یافتن پکیج‌های درایور منطبق و نصب نرم‌افزارهای مرتبط را فراهم می‌کنند؛ پکیج‌هایی که ممکن است حاوی کامپوننت‌های قابل اکسپلویت یا ضعف‌های امنیتی باشند و در نهایت برای دستیابی به سطح دسترسی سیستم مورد سوءاستفاده قرار گیرند. این پژوهش که توسط Alejandro Hernando و Borja Martínez در رویداد DEF CON 34 ارائه شده است، نشان می‌دهد برخی از زنجیره‌های حمله Plug and Pwn بدون نیاز به هیچ‌گونه تعامل کاربر یا حتی ورود کاربر به سیستم قابل اجرا هستند. در سناریویی دیگر نیز مهاجم می‌تواند از طریق RDP و بدون اتصال دستگاه USB فیزیکی به رایانه هدف، حمله را از راه دور اجرا کند. این یافته‌ها نشان می‌دهند فرآیند خودکار شناسایی و نصب سخت‌افزار در ویندوز می‌تواند به مسیری جدی برای افزایش سطح دسترسی(Privilege Escalation) تبدیل شود.
شرکت F5 با انتشار پچ‌های امنیتی برای آسیب‌پذیری انجین‌ایکس (NGINX)، یک ضعف امنیتی بحرانی با شناسه CVE-2026-42533 را برطرف کرده است. این آسیب‌پذیری به یک مهاجم راه دور و بدون نیاز به احراز هویت اجازه می‌دهد با ارسال درخواست‌های HTTP دست‌کاری‌شده، باعث بروز سرریز بافر Heap (Heap Buffer Overflow) در پردازه‌های ورکر یا به عبارتی کاری (Worker Process) شود
سرعت پیشرفت هوش مصنوعی، معادلات مدیریت آسیب‌پذیری را دگرگون کرده است. امروزه برخی مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی قادرند تنها در 20 ساعت و صرفاً بر اساس توضیحات یک آسیب‌پذیری، یک اکسپلویت عملیاتی تولید کنند؛ قابلیتی که نشان می‌دهد رویکرد سنتی مبتنی بر پچ کردن دیگر پاسخگوی سرعت تحول تهدیدات سایبری نیست
یک گروه تهدید سایبری وابسته به چین، سرورهای ایمیل دانشگاه‌های ایالات متحده و کانادا را در یک عملیات جاسوسی سایبری، برای سرقت اطلاعات حساس و استقرار بدافزارهای بکدور هدف قرار داده است. در این کمپین جاسوسی، مهاجمان با تمرکز بر دانشکده‌های فیزیک و مهندسی، همچنین مراکز تحقیقاتی مرتبط با امنیت ملی، از آسیب‌پذیری Roundcube برای نفوذ به سامانه‌ها سوءاستفاده کرده‌اند
گروهی از هکرهای مرتبط با چین در یک کمپین فیشینگ هدفمند، با سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های امنیتی پچ‌شده در گوگل کروم و مایکروسافت ویندوز، یک زنجیره اکسپلویت روز صفر (Zero-Day) را برای استقرار بدافزار GRIMWEDGE به کار گرفته‌اند. این عملیات که توسط شرکت Volexity به گروه تهدید UTA0560 نسبت داده شده است، در اول سپتامبر 2026 چندین سازمان غیردولتی را هدف قرار داد. مهاجمان با فرار از سندباکس (Sandbox) مرورگر، امکان تزریق کد به پردازه کروم و اجرای کد دلخواه را فراهم کردند و در ادامه، بدافزار GRIMWEDGE را روی سیستم‌های هدف مستقر کردند؛ بدافزاری که قابلیت‌هایی مانند شناسایی سیستم، مدیریت فایل‌ها و پردازه‌ها، اجرای دستورات و دریافت پیلودهای بیشتر را در اختیار مهاجمان قرار می‌داد.
جزئیات تازه از حمله سایبری ماه جولای به هاگینگ‌فیس (Hugging Face) نشان می‌دهد صدها عامل هوش مصنوعی (AI Agent) که تحت هدایت مدل داخلی IM1 شرکت OpenAI فعالیت می‌کردند، از یک کانال ارتباطی غیرمجاز برای هماهنگی مراحل نفوذ به این پلتفرم استفاده کرده‌اند. این حمله با سوءاستفاده از دو آسیب‌پذیری در پایپ‌لاین پردازش مجموعه‌داده‌ها، امکان اجرای کد، سرقت اعتبارنامه‌های زیرساخت ابری و کلاسترها و حرکت جانبی (Lateral Movement) در زیرساخت عملیاتی را برای عامل‌های مهاجم فراهم کرد. این یافته‌ها تصویری نگران‌کننده از توانایی هاگینگ‌فیس در تبدیل‌شدن به بستری برای همکاری خودکار عامل‌های مخرب و اجرای حملات چندمرحله‌ای ارائه می‌کند.
به گفته شرکت هوش تهدید Defused، مهاجمان با سوءاستفاده از زنجیره‌ای متشکل از دو آسیب‌پذیری در مایکروسافت شیرپوینت (Microsoft SharePoint) حملات خود علیه سرورهای پچ نشده را آغاز کرده‌اند. این زنجیره شامل آسیب‌پذیری‌های CVE-2026-55040 و CVE-2026-63520 است و می‌تواند در نهایت منجر به اجرای کد دلخواه از راه دور (RCE) شود. انتشار عمومی اکسپلویت‌های اثبات مفهوم (PoC) و مشاهده تلاش مهاجمان برای ترکیب این دو آسیب‌پذیری، مایکروسافت شیرپوینت را در کانون موج جدیدی از حملات سایبری قرار داده است.
ظهور مدل‌های هوش مصنوعی Frontier، معادلات سنتی امنیت سایبری را تغییر داده و مدیریت آسیب‌پذیری را در آستانه تحولی بنیادین قرار داده است. مدل‌های Frontier می‌توانند آسیب‌پذیری‌های روز صفر (Zero-Day) را شناسایی کرده و اکسپلویت‌های پیچیده را زنجیره کنند. همچنین این مدل‌ها قادرند با سرعتی بسیار بالا، خود را با شرایط جدید تطبیق دهند. چنین قابلیتی به سازمان‌ها نشان می‌دهد که رویکردهای سنتی در اولویت‌بندی ریسک، مدیریت پچ و مقابله با تهدیدات سایبری دیگر پاسخگوی سرعت تحولات امنیتی نیستند و باید مورد بازنگری قرار گیرند. در این شرایط، مدیریت آسیب‌پذیری دیگر نمی‌تواند صرفاً بر شاخص‌هایی مانند CVSS، EPSS و فهرست KEV متکی باشد. سازمان‌ها باید با شناسایی ریسک‌های واقعی در محیط، اولویت‌بندی دقیق‌تر آسیب‌پذیری‌ها، خودکارسازی فرآیند پچ و تقویت تاب‌آوری، خود را با سرعت فزاینده تهدیدات سایبری هماهنگ کنند.
آژانس امنیت سایبری و زیرساخت آمریکا (CISA) یک ضعف امنیتی با شدت بحرانی در Oracle HTTP Server و Oracle WebLogic Server را به فهرست KEV اضافه کرد. این اقدام پس از شناسایی شواهدی از اکسپلویت فعال آسیب‌پذیری اوراکل انجام شد.
این آسیب‌پذیری اوراکل با شناسه CVE-2026-21962 و امتیاز کامل 10.0 در سامانه CVSS، به مهاجمان بدون احراز هویت امکان می‌دهد از طریق HTTP به Oracle HTTP Server و Oracle WebLogic Server Proxy Plug-in دسترسی پیدا کنند و داده‌های حیاتی را تغییر دهند.
یک پژوهشگر امنیت سایبری با نام Nightmare Eclipse اکسپلویت جدیدی با نام ShieldBreak را در قالب یک آسیب‌پذیری روز صفر (Zero-Day) در مایکروسافت دیفندر (Microsoft Defender) منتشر کرده است. این ضعف امنیتی امکان افزایش سطح دسترسی (Privilege Escalation) تا سطح سیستم (SYSTEM) را فراهم می‌کند. این آسیب‌پذیری روز صفر پس از انتشار به‌روزرسانی‌های امنیتی Patch Tuesday آگوست 2026 مایکروسافت افشا شده است.
پژوهشگران امنیتی از یک زنجیره حمله جدید با عنوان Plug and Pwn پرده برداشته‌اند که با سوءاستفاده از قابلیت Plug and Play ویندوز، می‌تواند این سیستم‌عامل را به نصب نرم‌افزارهای آسیب‌پذیر یا ناامن ارائه‌شده از سوی شرکت‌های مربوطه و اجرای آن‌ها با سطح دسترسی سیستم (SYSTEM) سوق دهد. در حمله Plug and Pwn، مهاجمان با شبیه‌سازی دستگاه‌های USB، سخت‌افزار جعلی را به ویندوز معرفی کرده و از این طریق امکان شناسایی دستگاه، یافتن پکیج‌های درایور منطبق و نصب نرم‌افزارهای مرتبط را فراهم می‌کنند؛ پکیج‌هایی که ممکن است حاوی کامپوننت‌های قابل اکسپلویت یا ضعف‌های امنیتی باشند و در نهایت برای دستیابی به سطح دسترسی سیستم مورد سوءاستفاده قرار گیرند. این پژوهش که توسط Alejandro Hernando و Borja Martínez در رویداد DEF CON 34 ارائه شده است، نشان می‌دهد برخی از زنجیره‌های حمله Plug and Pwn بدون نیاز به هیچ‌گونه تعامل کاربر یا حتی ورود کاربر به سیستم قابل اجرا هستند. در سناریویی دیگر نیز مهاجم می‌تواند از طریق RDP و بدون اتصال دستگاه USB فیزیکی به رایانه هدف، حمله را از راه دور اجرا کند. این یافته‌ها نشان می‌دهند فرآیند خودکار شناسایی و نصب سخت‌افزار در ویندوز می‌تواند به مسیری جدی برای افزایش سطح دسترسی(Privilege Escalation) تبدیل شود.
شرکت F5 با انتشار پچ‌های امنیتی برای آسیب‌پذیری انجین‌ایکس (NGINX)، یک ضعف امنیتی بحرانی با شناسه CVE-2026-42533 را برطرف کرده است. این آسیب‌پذیری به یک مهاجم راه دور و بدون نیاز به احراز هویت اجازه می‌دهد با ارسال درخواست‌های HTTP دست‌کاری‌شده، باعث بروز سرریز بافر Heap (Heap Buffer Overflow) در پردازه‌های ورکر یا به عبارتی کاری (Worker Process) شود
سرعت پیشرفت هوش مصنوعی، معادلات مدیریت آسیب‌پذیری را دگرگون کرده است. امروزه برخی مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی قادرند تنها در 20 ساعت و صرفاً بر اساس توضیحات یک آسیب‌پذیری، یک اکسپلویت عملیاتی تولید کنند؛ قابلیتی که نشان می‌دهد رویکرد سنتی مبتنی بر پچ کردن دیگر پاسخگوی سرعت تحول تهدیدات سایبری نیست
یک گروه تهدید سایبری وابسته به چین، سرورهای ایمیل دانشگاه‌های ایالات متحده و کانادا را در یک عملیات جاسوسی سایبری، برای سرقت اطلاعات حساس و استقرار بدافزارهای بکدور هدف قرار داده است. در این کمپین جاسوسی، مهاجمان با تمرکز بر دانشکده‌های فیزیک و مهندسی، همچنین مراکز تحقیقاتی مرتبط با امنیت ملی، از آسیب‌پذیری Roundcube برای نفوذ به سامانه‌ها سوءاستفاده کرده‌اند
