خانه » CVE-2026-0073

CVE-2026-0073

Wireless ADB Mutual Authentication Bypass Leading to Remote Code Execution

توسط Vulnerbyte Alerts
16 بازدید

چکیده

آسیب‌پذیری در مکانیزم احراز هویت Wireless ADB در سیستم‌عامل اندروید ناشی از یک خطای منطقی در فرآیند اعتبارسنجی گواهی TLS در کامپوننت adbd است. این ضعف به مهاجم در همان شبکه یا در مجاورت شبکه‌ای دستگاه اجازه می‌دهد بدون نیاز به تعامل کاربر و بدون نیاز به سطح دسترسی اولیه، فرآیند احراز هویت Wireless Debugging را دور زده و به ADB shell دستگاه دسترسی پیدا کند. مهاجم در صورت اکسپلویت موفق می‌تواند دستورات دلخواه را از راه دور اجرا کرده، به اطلاعات دستگاه دسترسی پیدا کند و در برخی سناریوها سطح دسترسی خود را افزایش دهد.

توضیحات

آسیب‌پذیری CVE-2026-0073 در کامپوننت adbd (Android Debug Bridge Daemon) و مشخصاً در تابع adbd_tls_verify_cert در فایل auth.cpp رخ می‌دهد و ناشی از پیاده‌سازی نادرست مکانیزم احراز هویت مطابق با CWE-303 است. این ضعف در فرآیند اعتبارسنجی گواهی‌های TLS (پروتکل رمزنگاری برای احراز هویت و ارتباط امن) در قابلیت Wireless ADB وجود دارد و باعث می‌شود مکانیزم احراز هویت متقابل (Mutual Authentication) میان کلاینت ADB و دستگاه اندروید به‌درستی عمل نکند.

در حالت عادی، Wireless ADB تنها به سیستم‌هایی اجازه اتصال می‌دهد که قبلاً Pair شده یا توسط کاربر تأیید شده باشند؛ اما وجود خطای منطقی در فرآیند بررسی گواهی‌ها باعث می‌شود مهاجم بتواند احراز هویت را دور زده و بدون نیاز به تأیید کاربر به سرویس ADB متصل شود. بررسی‌ها و PoCهای منتشرشده نشان می‌دهد این ضعف با نحوه مقایسه کلیدهای رمزنگاری در تابع EVP_PKEY_cmp() مرتبط است؛ به‌طوری‌که در برخی شرایط، adbd هنگام مقایسه نوع کلیدها دچار Type Confusion شده و گواهی‌هایی با الگوریتم‌هایی مانند EC P-256 یا Ed25519 را در برابر کلیدهای RSA معتبر تلقی می‌کند.

این ضعف امنیتی به‌سادگی قابل خودکارسازی است. مهاجم تنها کافی است در همان شبکه Wi-Fi قربانی قرار داشته باشد و قابلیت Wireless Debugging روی دستگاه فعال باشد. در چنین شرایطی، مهاجم می‌تواند با استفاده از کلاینت‌های اصلاح‌شده ADB یا ابزارهای سفارشی، به پورت Wireless ADB متصل شده و بدون نیاز به تعامل کاربر، ADB shell دریافت کند. این حمله از نوع Zero-Click محسوب می‌شود زیرا قربانی نیازی به پذیرش اتصال یا انجام هیچ اقدام اضافی ندارد.

پس از موفقیت در حمله، مهاجم به سطح دسترسی shell user دست پیدا می‌کند. اگرچه این سطح دسترسی معادل root نیست اما امکان اجرای طیف گسترده‌ای از عملیات را فراهم می‌سازد؛ از جمله اجرای دستورات سیستمی، نصب برنامه، دسترسی به بخشی از داده‌ها، استخراج فایل‌ها، تغییر برخی تنظیمات و تعامل مستقیم با سرویس‌های دستگاه. همچنین در صورت وجود آسیب‌پذیری‌های تکمیلی، این دسترسی می‌تواند برای افزایش سطح دسترسی (Privilege Escalation) و تصاحب کامل دستگاه مورد استفاده قرار گیرد.

این ضعف به‌ویژه در محیط‌های توسعه، آزمایشگاه‌های تست، زیرساخت‌های سازمانی و سناریوهای خودکارسازی خطرناک است؛ زیرا در بسیاری از این محیط‌ها قابلیت Wireless Debugging به‌صورت دائم فعال باقی می‌ماند. مهاجم می‌تواند با اسکن پورت‌های پویا Wireless ADB، دستگاه‌های آسیب‌پذیر را شناسایی کرده و اتصال غیرمجاز برقرار کند. برخی کدهای اثبات مفهومی (PoC) منتشرشده حتی قابلیت اسکن شبکه، شناسایی خودکار پورت، اجرای دستورات از راه دور و ایجاد shell تعاملی را نیز پیاده‌سازی کرده‌اند که این موضوع ریسک سوءاستفاده عملیاتی از آسیب‌پذیری را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد.

طبق بردار CVSS، این حمله از طریق شبکه مجاور (Adjacent Network) انجام می‌شود، مهاجم به سطح دسترسی اولیه‌ای نیاز ندارد و اکسپلویت بدون تعامل کاربر امکان‌پذیر است. همچنین تأثیر آسیب‌پذیری بر محرمانگی (Confidentiality)، یکپارچگی (Integrity) و دسترس‌پذیری (Availability) در سطح بالا ارزیابی شده است. این آسیب‌پذیری نسخه‌های Android 14، 15، 16 و 16-qpr2 را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در بولتن امنیتی Android با Patch Level برابر 2026-05-01 برطرف شده است.

CVSS

Score Severity Version Vector String
8.8 HIGH 3.1 CVSS:3.1/AV:A/AC:L/PR:N/UI:N/S:U/C:H/I:H/A:H
آسیب‌پذیری CVE-2026-0073

شکل 1: تفسیر جدول CVSS

 لیست محصولات آسیب پذیر

Versions Product
affected at 16-qpr2

affected at 16

affected at 15

affected at 14

Android

لیست محصولات بروز شده

Versions Product
Security Patch Level 2026-05-01 and later Android

استفاده محصول در ایران

در این جدول، تعداد صفحات ایندکس‌شده در گوگل با دامنه .ir که Android را ذکر کرده اند، ثبت شده است. این داده صرفاً برای برآورد تقریبی حضور محصولات در وب ایران استفاده شده و نمایانگر میزان نصب دقیق و استفاده واقعی نیست.

Approx. Usage in .ir Domain via Google (Total Pages) Search Query (Dork) Product
5,480,000 site:.ir “Android” Android

نتیجه گیری

این آسیب‌پذیری در مکانیزم احراز هویت Wireless ADB اندروید، امکان دورزدن کامل فرآیند احراز هویت و دستیابی به محیط ADB shell را بدون هیچ‌گونه تعامل کاربری فراهم می‌کند. با توجه به انتشار PoCهای عمومی، احتمال سوءاستفاده گسترده از این ضعف، به‌ویژه در شبکه‌های سازمانی، محیط‌های توسعه و آزمایشگاه‌های تست بسیار بالا است. برای کاهش ریسک و جلوگیری از نفوذ، اجرای اقدامات زیر ضروری است:

  • به‌روزرسانی فوری: تمامی دستگاه‌های اندروید باید با Patch Level مورخ 2026-05-01 یا نسخه‌های جدیدتر به‌روزرسانی شوند. این اقدام اصلی‌ترین و مؤثرترین راهکار مقابله با آسیب‌پذیری است.
  • غیرفعال‌سازی Wireless Debugging: قابلیت Wireless Debugging را در صورت عدم نیاز به‌طور کامل غیرفعال کنید تا سطح حمله کاهش یابد. فعال بودن دائم Wireless ADB ریسک نفوذ را به‌شدت افزایش می‌دهد.
  • محدودسازی دسترسی شبکه: دستگاه‌هایی که Wireless ADB روی آن‌ها فعال است نباید به شبکه‌های عمومی یا غیرقابل اعتماد متصل شوند. استفاده از شبکه‌های ایزوله و تفکیک‌شده (Network Segmentation) توصیه می‌شود.
  • استفاده از ADB مبتنی بر USB: در محیط‌های توسعه و تست، ترجیحاً از ADB مبتنی بر USB استفاده شود تا وابستگی به ارتباطات بی‌سیم و ریسک حملات مبتنی بر شبکه کاهش یابد.
  • مانیتورینگ ترافیک شبکه: ارتباطات ADB و پورت‌های پویا مرتبط با Wireless Debugging باید توسط سامانه‌های تشخیص نفوذ (IDS) و فایروال‌ها مانیتور شوند تا تلاش‌های مشکوک برای اتصال یا Pairing شناسایی گردد. همچنین بررسی مستمر لاگ‌های adbd می‌تواند در تشخیص فعالیت‌های غیرعادی مؤثر باشد.
  • محدودسازی دسترسی توسعه‌دهندگان: فعال‌سازی Developer Options و Wireless Debugging باید صرفاً برای کاربران مجاز، در بازه‌های زمانی محدود و بر اساس نیاز عملیاتی انجام شود.
  • استفاده از سامانه مدیریت دستگاه همراه (MDM): در محیط‌های سازمانی، سیاست‌های امنیتی مبتنی بر MDM می‌توانند فعال‌سازی Wireless Debugging را کنترل، محدود یا به‌طور کامل غیرفعال کنند.
  • تست امنیتی مستمر: دستگاه‌ها و محیط‌های اندروید باید به‌صورت دوره‌ای با ابزارهای ارزیابی امنیتی و اسکنرهای ADB مورد آزمایش قرار گیرند تا وجود پیکربندی‌های ناامن یا سرویس‌های Wireless Debugging فعال مشخص شود.

اجرای این اقدامات، به‌ویژه نصب فوری پچ‌های امنیتی و غیرفعال‌سازی Wireless ADB در محیط‌های غیرضروری، می‌تواند احتمال سوءاستفاده از این آسیب‌پذیری و نفوذ به دستگاه‌های اندروید را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد.

امکان استفاده در تاکتیک‌های Mitre Attack (در زمان اجرای حمله)

Initial Access (TA0001)

مهاجم با قرار گرفتن در همان شبکه محلی (Wi-Fi) دستگاه هدف و اجرای یک اسکریپت (مانند adb_tls_exploit.py)، مستقیماً و بدون نیاز به احراز هویت، به دستگاه دسترسی پیدا می‌کند. این دسترسی از طریق پروتکل mDNS برای کشف پورت و سپس بهره‌برداری از نقص TLS حاصل می‌شود.

Execution (TA0002)

پس از موفقیت در bypass احراز هویت، مهاجم با ارسال فرمان OPEN “shell:” از طریق پروتکل ADB، یک شل (shell) با دسترسی کاربر «shell» (UID 2000) باز می‌کند و می‌تواند هر دستوری (مانند id, whoami, ls, cat) را روی دستگاه اجرا کند.

Persistence (TA0003)

پس از دسترسی، مهاجم می‌تواند با نصب یک برنامه مخرب (از طریق دستور pm install)، اضافه کردن یک کلید SSH به authorized_keys کاربر shell، و یا فعال‌سازی مجدد Wireless Debugging از راه دور (در صورت غیرفعال شدن)، دسترسی دائمی خود را در دستگاه فراهم کند.

Privilege Escalation (TA0004)

اگرچه دسترسی اولیه به سطح کاربر «shell» است، اما مهاجم می‌تواند از این دسترسی برای اجرای سایر اکسپلویت‌های افزایش دسترسی محلی (LPE) به منظور دستیابی به سطح دسترسی ریشه (root) استفاده کند. وجود آسیب‌پذیری‌های LPE در هسته لینوکس یا درایورهای دستگاه می‌تواند این امکان را فراهم کند.

Credential Access (TA0006)

پس از دسترسی به شل، مهاجم می‌تواند به پایگاه داده برنامه‌ها (مانند فایل‌های /data/data/)، کوکی‌های مرورگر، رمزهای عبور ذخیره شده، و اطلاعات احراز هویت ذخیره شده در دستگاه دسترسی پیدا کند. همچنین می‌تواند پیام‌های SMS، مخاطبین، و تماس‌ها را استخراج کند.

Impact (TA0040)

بهره‌برداری موفق از این آسیب‌پذیری یک نقض کامل حریم خصوصی و امنیت دستگاه است. مهاجم با دسترسی به شل، قادر به نابودی محرمانگی، یکپارچگی و در دسترس بودن داده‌های دستگاه است. این دسترسی می‌تواند منجر به سرقت اطلاعات حساس (نظیر پیام‌های خصوصی، عکس‌های شخصی، اسناد کاری، اطلاعات کارت بانکی، رمزهای عبور)، نصب بدافزار (مانند جاسوس‌افزار، باج‌افزار، و بات‌نت)، شنود مکالمات و پیام‌ها، ردیابی موقعیت مکانی، و در نهایت از کار افتادن کامل دستگاه شود. در یک محیط سازمانی، این دسترسی می‌تواند منجر به نقض داده‌های شرکتی، جاسوسی صنعتی، و دسترسی به شبکه داخلی شرکت گردد. اعتماد کاربران از بین رفته و سازمان با هزینه‌های سنگین ناشی از نقض داده‌ها، جریمه‌های قانونی (مانند GDPR) و خسارت به اعتبار خود مواجه خواهد شد.

منابع

  1. https://www.cve.org/CVERecord?id=CVE-2026-0073
  2. https://www.cvedetails.com/cve/CVE-2026-0073/
  3. https://source.android.com/docs/security/bulletin/2026/2026-05-01
  4. https://vulmon.com/vulnerabilitydetails?qid=CVE-2026-0073
  5. https://vuldb.com/vuln/361009
  6. https://github.com/CryptReaper12/CVE-2026-0073
  7. https://github.com/0xBlackash/CVE-2026-0073
  8. https://github.com/tc4dy/CVE-2026-0073-PoC-Exploit
  9. https://nvd.nist.gov/vuln/detail/CVE-2026-0073
  10. https://cwe.mitre.org/data/definitions/303.html

همچنین ممکن است دوست داشته باشید

پیام بگذارید