شناسه CVE-2026-24061 :CVE
CWE-88 :CWE
yes :Advisory
منتشر شده: ژانویه 21, 2026
به روز شده: ژانویه 29, 2026
امتیاز: 9.8
نوع حمله: Authorization Bypass

اثر گذاری: Remote Code Execution as root
حوزه: نرم افزارهای شبکه و امنیت
برند: GNU
محصول: Inetutils
وضعیتPublished :CVE
Yes :POC
وضعیت آسیب پذیری: patch شده

چکیده

یک آسیب‌پذیری بحرانی در سرویس telnetd از بسته GNU Inetutils تا نسخه 2.7 شناسایی شده است که امکان دور زدن کامل فرآیند احراز هویت از راه دور را فراهم می‌کند. در این سناریو، مهاجم بدون نیاز به اطلاعات احراز هویت معتبر و با تزریق مقدار -f root در متغیر محیطی USER از طریق پروتکل Telnet می‌تواند مستقیماً به root shell دست یابد.

توضیحات

آسیب‌پذیری CVE-2026-24061 از نوع خنثی‌سازی نادرست جداکننده‌های آرگومان در دستور یا به‌عبارت رایج‌تر تزریق آرگومان (Argument Injection) مطابق با CWE-88 است که در سرویس telnetd از مجموعه ابزارهای شبکه‌ای GNU Inetutils در نسخه‌های 1.9.3 تا 2.7 وجود دارد. این ضعف به مهاجم اجازه می‌دهد فرآیند احراز هویت را به‌طور کامل دور بزند و بدون داشتن اطلاعات احراز هویت معتبر، به یک root shell روی سیستم هدف دست یابد که در نهایت منجر به اجرای کد از راه دور با سطح دسترسی root می شود.

ریشه این آسیب‌پذیری به نحوه پردازش متغیرهای محیطی در سرویس telnetd بازمی‌گردد. در زمان برقراری اتصال Telnet، سرویس telnetd برای انجام فرآیند ورود کاربر، برنامه سیستمی /usr/bin/login را فراخوانی می‌کند؛ برنامه‌ای که معمولاً با سطح دسترسی root اجرا می‌شود. telnetd مقدار متغیر محیطی USER را که از سمت کلاینت دریافت می‌کند و بدون هیچ‌گونه پاک‌سازی یا اعتبارسنجی، مستقیماً به‌عنوان آرگومان به دستور اجرای login منتقل می‌کند.

پروتکل Telnet این امکان را فراهم می‌کند که کلاینت از طریق گزینه‌ی NEW_ENVIRON، متغیرهای محیطی دلخواهی را به سرور ارسال کند. در صورتی که مهاجم با استفاده از گزینه‌ی -a یا –login در کلاینت Telnet، مقدار متغیر USER را به‌صورت خاص “-f root” تنظیم کند، دستور نهایی اجراشده در سمت سرور به صورت زیر خواهد بود:

/usr/bin/login -p -h [remote_host] -f root

گزینه -f در برنامه login به‌طور صریح برای دور زدن فرآیند احراز هویت تعاملی طراحی شده است و باعث می‌شود سیستم بدون درخواست نام کاربری یا رمز عبور، مستقیماً یک نشست کاربری با سطح دسترسی کاربر مشخص‌شده (در اینجا root) ایجاد کند. از آنجا که telnetd این مقدار را بدون خنثی‌سازی جداکننده‌های آرگومان پردازش می‌کند، مهاجم قادر خواهد بود با تزریق این مقدار، کنترل عملکرد دستور login را به دست آورد.

این حمله کاملاً از راه دور، بدون نیاز به تعامل کاربر و احراز هویت اولیه قابل انجام است. بهره‌برداری از این ضعف قابل خودکارسازی است؛ به‌طوری‌که مهاجم می‌تواند با اسکریپت‌ها یا ابزارهای خودکار (برای مثال پیاده‌سازی‌هایی به زبان پایتون)، فرآیند برقراری ارتباط در پروتکل Telnet را شبیه‌سازی کرده، متغیر محیطی مخرب را ارسال کند و در نهایت به دسترسی کامل سیستم دست یابد.

تحلیل‌های انجام‌شده، به‌ویژه توسط آزمایشگاه‌های SafeBreach، نشان می‌دهد که دامنه این ضعف فراتر از متغیر USER است. از آنجا که متغیرهای محیطی در سیستم‌عامل‌های شبه‌یونیکس به‌صورت پیش‌فرض به فرآیندهای فرزند (Child Processes) منتقل می‌شوند، مهاجم می‌تواند متغیرهای محیطی دیگری مانند PATH را نیز به‌صورت دلخواه تنظیم کند. این موضوع سطح حمله را گسترش داده و امکان کنترل عملکرد سایر باینری‌ها و فرآیندهایی که توسط telnetd اجرا می‌شوند را فراهم می‌کند. برای این آسیب‌پذیری، کدهای اثبات مفهومی (PoC) به‌صورت عمومی منتشر شده‌اند که فرآیند بهره‌برداری را به‌طور کامل نمایش می‌دهند. این PoCها نشان می‌دهند که مهاجم می‌تواند تنها با ارسال بسته‌های کنترلی Telnet و بدون نیاز به اعتبارنامه، مستقیماً به دسترسی root دست یابد که این موضوع شدت و قابلیت بهره‌برداری بالای این ضعف را به‌خوبی نشان می‌دهد.

پیامدهای این آسیب‌پذیری از منظر ارزیابی CVSS بسیار شدید است و منجر به نقض کامل محرمانگی، یکپارچگی و در دسترس‌پذیری سیستم می‌شود. این آسیب‌پذیری به‌عنوان یک بردار دسترسی اولیه (Initial Access) بسیار خطرناک تلقی می‌شود، به‌ویژه در محیط‌هایی که سرویس Telnet روی پورت پیش‌فرض 23/TCP در دسترس شبکه‌های غیرقابل اعتماد یا اینترنت قرار دارد.

با توجه به شدت و قابلیت بهره‌برداری بالا، این آسیب‌پذیری در فهرست KEV سازمان CISA قرار گرفته و بهره‌برداری فعال از آن گزارش شده است. هرچند پروتکل Telnet به‌عنوان یک پروتکل قدیمی و فاقد رمزنگاری شناخته می‌شود، اما همچنان در برخی سامانه‌های یونیکس یا لینوکس، تجهیزات شبکه، سامانه‌های تعبیه‌شده (Embedded Systems) و زیرساخت‌های صنعتی مورد استفاده قرار دارد که این موضوع دامنه تأثیر این آسیب‌پذیری را افزایش می‌دهد.

این ضعف امنیتی با اعمال اصلاحات در مخزن پروژه GNU Inetutils و انتشار پچ‌های رسمی (از جمله کامیت‌های fd702c02 و ccba9f74) برطرف شده است. همچنین، برخی توزیع‌ها از جمله Debian 11 (bullseye) با اعمال این اصلاحات به‌صورت backport، آسیب‌پذیری مذکور را در نسخه 2:2.0-1+deb11u3 به‌طور کامل پچ کرده‌اند.

CVSS

Score	Severity	Version	Vector String
9.8	CRITICAL	3.1	CVSS:3.1/AV:N/AC:L/PR:N/UI:N/S:U/C:H/I:H/A:H

لیست محصولات آسیب پذیر

Versions	Product
affected from 1.9.3 through 2.7	Inetutils

لیست محصولات بروز شده

Versions	Product
Post-2.7 (patched via upstream commits fd702c02, ccba9f74)	GNU Inetutils
2:2.0-1+deb11u3	GNU Inetutils (Debian bullseye)

استفاده محصول در ایران

در این جدول، تعداد صفحات ایندکس‌شده در گوگل با دامنه .ir که Inetutils را ذکر کرده اند، ثبت شده است. این داده صرفاً برای برآورد تقریبی حضور محصولات در وب ایران استفاده شده و نمایانگر میزان نصب دقیق و استفاده واقعی نیست.

Approx. Usage in .ir Domain via Google (Total Pages)	Search Query (Dork)	Product
263	site:.ir “Inetutils”	Inetutils

نتیجه گیری

این آسیب‌پذیری با شدت بحرانی در سرویس telnetd از بسته GNU Inetutils، امکان دور زدن کامل فرآیند احراز هویت و در نهایت اجرای کد از راه دور با سطح دسترسی root را برای مهاجم فراهم می‌کند که می‌تواند منجر به نفوذ کامل به سیستم شود. با توجه به وجود PoCهای عمومی، گزارش بهره‌برداری فعال و قرار گرفتن این آسیب‌پذیری در فهرست KEV سازمان CISA، اجرای اقدامات زیر برای کاهش ریسک و جلوگیری از بهره‌برداری به‌شدت توصیه می‌شود:

غیرفعال‌سازی فوری سرویس Telnet: ایمن‌ترین و مؤثرترین راهکار، غیرفعال کردن کامل سرویس telnetd است. پروتکل Telnet ذاتاً ناامن بوده و فاقد هرگونه رمزنگاری است و نباید در هیچ محیط عملیاتی، به‌ویژه شبکه‌های غیرقابل اعتماد، مورد استفاده قرار گیرد. استفاده از SSH به‌عنوان جایگزین امن به‌شدت توصیه می‌شود.
به‌روزرسانی و اعمال پچ امنیتی: بسته GNU Inetutils را به نسخه‌ای ارتقا دهید که شامل اصلاحات upstream باشد (از جمله کامیت‌های fd702c02 و ccba9f74). در توزیع‌هایی مانند Debian 11 (bullseye)، این آسیب‌پذیری در نسخه 2:2.0-1+deb11u3 به‌طور کامل پچ شده است.
محدودسازی دسترسی شبکه: در صورت استفاده از Telnet، دسترسی به پورت 23/TCP را صرفاً به کلاینت‌های مورد اعتماد محدود کرده و با استفاده از فایروال، دسترسی از اینترنت و شبکه‌های غیرمعتبر را به‌طور کامل مسدود نمایید.
مانیتورینگ و شناسایی فعالیت‌های مشکوک: لاگ‌های سیستم و ترافیک شبکه را برای شناسایی اتصالات غیرعادی یا مشکوک به پورت 23 به‌طور مستمر مانیتور کنید. استفاده از ابزارهایی مانند fail2ban یا سامانه‌های تشخیص و جلوگیری از نفوذ (IDS/IPS) برای شناسایی اسکن‌ها و تلاش‌های بهره‌برداری توصیه می‌شود.
اسکن و ارزیابی امنیتی: سیستم‌ها و شبکه را با ابزارهای اسکن آسیب‌پذیری مانند OpenVAS یا Nessus بررسی کرده و هرگونه سرویس Telnet فعال یا ناامن را شناسایی و اصلاح نمایید.

اجرای سریع این اقدامات به‌ویژه غیرفعال‌سازی سرویس Telnet یا اعمال پچ امنیتی، ریسک بهره‌برداری را به حداقل رسانده و از دسترسی غیرمجاز مهاجمان به سیستم‌ها و دارایی‌های حیاتی سازمان جلوگیری خواهد کرد.

امکان استفاده در تاکتیک های Mitre Attack (در زمان اجرای حمله)

Initial Access (TA0001)
در بهره‌برداری از CVE-2026-24061، دسترسی اولیه به‌صورت کاملاً از راه دور و بدون نیاز به احراز هویت شکل می‌گیرد و مستقیماً به در دسترس بودن سرویس telnetd روی شبکه وابسته است. شرط اساسی این مرحله آن است که سرویس Telnet فعال بوده و امکان دریافت متغیرهای محیطی از کلاینت را بپذیرد، به‌ویژه در محیط‌هایی که پورت Telnet در معرض شبکه‌های غیرقابل اعتماد قرار دارد. مهاجم با ارسال داده‌ای که در ظاهر بخشی از فرآیند استاندارد برقراری نشست است، می‌تواند مسیر ورود به سیستم را بدون عبور از کنترل‌های هویتی باز کند؛ به‌گونه‌ای که این ارتباط در سطح شبکه رفتاری عادی و غیرمشکوک به نظر برسد.

Execution (TA0002)
اجرای حمله در لحظه‌ای رخ می‌دهد که سرویس telnetd داده‌های دریافتی از کلاینت را برای فراخوانی فرآیند ورود سیستم پردازش می‌کند. شرط تحقق این تاکتیک آن است که مقدار متغیر محیطی USER بدون پاک‌سازی یا تفکیک امن آرگومان‌ها مستقیماً به دستور login منتقل شود. در این وضعیت، جریان اجرای برنامه از مسیر پیش‌بینی‌شده خارج شده و دستور با پارامترهای دستکاری‌شده اجرا می‌شود، به‌طوری که کد مهاجم نه از طریق بارگذاری فایل جدید، بلکه در قالب همان اجرای سیستمی فعال می‌گردد.

Privilege Escalation (TA0004)
از آنجا که فرآیند login توسط telnetd با سطح دسترسی root اجرا می‌شود، اجرای موفق این مرحله عملاً به ارتقای فوری سطح دسترسی منجر خواهد شد. شرط این تاکتیک باقی ماندن اجرای دستور در همان کانتکست سیستمی و عدم وجود مکانیزم‌های محدودکننده اضافی است. در چنین شرایطی، مهاجم بدون آنکه ابتدا به یک حساب کاربری عادی دسترسی پیدا کرده باشد، مستقیماً به سطح دسترسی روت سیستم می‌رسد که بالاترین سطح دسترسی محسوب می‌شود.

Defense Evasion (TA0005)
این حمله به‌گونه‌ای انجام می‌شود که ردپای کمی در لاگ‌ها یا فایل‌های سیستم باقی بگذارد، زیرا از مسیرهای کاملاً معتبر سرویس Telnet و ابزار استاندارد login استفاده می‌کند. شرط موفقیت در این تاکتیک آن است که بهره‌برداری تنها در حافظه و در قالب پارامترهای اجرایی رخ دهد و نیازی به ایجاد فایل یا تغییر پیکربندی پایدار نداشته باشد. به این ترتیب، رفتار مخرب در دل یک نشست به‌ظاهر قانونی پنهان می‌ماند و شناسایی آن برای ابزارهای نظارتی سنتی دشوارتر می‌شود.

Lateral Movement (TA0008)
در صورتی که سیستم هدف بخشی از یک زیرساخت بزرگ‌تر باشد و به سایر سامانه‌ها یا سرویس‌ها دسترسی شبکه‌ای داشته باشد، دسترسی root به‌دست‌آمده می‌تواند به‌عنوان نقطه شروع حرکت جانبی مورد استفاده قرار گیرد. شرط این مرحله وجود اعتماد ضمنی بین این میزبان و سایر اجزای شبکه و همچنین دسترسی‌های پیش‌فرض سرویس‌های سیستمی است. در چنین وضعیتی، مهاجم قادر خواهد بود دامنه نفوذ خود را فراتر از یک سیستم گسترش دهد.

Impact (TA0040)
پیامد نهایی CVE-2026-24061 به‌مراتب فراتر از یک نقص ساده در احراز هویت است و می‌تواند به تصاحب کامل سیستم منجر شود. اجرای کد از راه دور با سطح دسترسی root باعث از بین رفتن کامل محرمانگی داده‌ها، امکان تغییر یا تخریب هرگونه تنظیم یا فایل سیستمی و ایجاد اختلال جدی در در دسترس‌پذیری سرویس‌ها می‌شود. با توجه به ماهیت سرویس Telnet و نقش آن در مدیریت و دسترسی از راه دور، بهره‌برداری موفق از این ضعف می‌تواند اعتماد کل محیط عملیاتی را زیر سؤال ببرد و بازیابی امنیت سیستم را به فرآیندی پرهزینه و زمان‌بر تبدیل کند.

منابع

گزارش اثبات آسیب‌پذیری CVE-2026-24061

اطلاعات آسیب‌پذیری

عنوان: دور زدن احراز هویت از راه دور در سرویس telnetd از بسته GNU Inetutils از طریق تزریق آرگومان در متغیر محیطی USER
شناسه: CVE-2026-24061
وضعیت مشاوره: Advisory / Patch Available

نمره CVSS تقریبی: CVSS v3.1: 9.8 (Critical)

محصول / نسخه‌های آسیب‌پذیر: سرویس telnetd از بسته نرم‌افزاری GNU Inetutils

در نسخه‌های زیر (پیش از اعمال وصله امنیتی):
- GNU Inetutils از نسخه 9.3 تا نسخه 2.7.
محیط‌های درگیر:
- سرورهای لینوکس و یونیکس که سرویس Telnet را فعال کرده‌اند.
- تجهیزات شبکه، سیستم‌های تعبیه‌شده (Embedded Systems) و دستگاه‌های اینترنت اشیاء (IoT) که از توزیع‌های لینوکسی حاوی این بسته استفاده می‌کنند.
- محیط‌های عملیاتی، آزمایشی و توسعه‌ای که به هر دلیل از پروتکل Telnet برای دسترسی از راه دور استفاده می‌نمایند.
- شبکه‌های داخلی یا DMZهایی که سرویس Telnet بر روی پورت 23/TCP قابل دسترسی است.

کامپوننت‌های آسیب‌پذیر:

دیمون سرویس Telnet (telnetd) از بسته نرم‌افزاری GNU Inetutils.
منطق پردازش متغیرهای محیطی در پروتکل Telnet، به ویژه گزینه NEW_ENVIRON.
فرآیند احراز هویت و انتقال آرگومان‌ها به برنامه سیستم /usr/bin/login.
مکانیزم عدم پاک‌سازی ورودی‌های کاربر قبل از استفاده در فراخوانی‌های سیستمی.

ریشه مشکل (Root Cause Analysis)

ریشه اصلی این آسیب‌پذیری بحرانی در یک نقص ترکیبی از اعتبارسنجی ناکافی ورودی (CWE-20) و پیاده‌سازی ناامن احراز هویت (CWE-287) در مؤلفه telnetd نهفته است که منطبق بر طبقه‌بندی CWE-88 (تزریق آرگومان) است. مشکل از آنجا آغاز می‌شود که سرویس telnetd، در طول مذاکره اولیه پروتکل Telnet، مقادیر متغیرهای محیطی ارسالی از سمت کلاینت (از طریق مکانیزم NEW_ENVIRON) را می‌پذیرد. یکی از این متغیرها، USER است که برای نشان‌دادن نام کاربری درخواستی مورد استفاده قرار می‌گیرد. نقطه شکست امنیتی زمانی رخ می‌دهد که telnetd مقدار این متغیر را بدون انجام هیچ گونه پاک‌سازی، اعتبارسنجی یا خنثی‌سازی کاراکترهای ویژه آرگومان (مانند – که معرف یک سوئیچ خط فرمان است)، مستقیماً به عنوان بخشی از آرگومان‌های فراخوانی برنامه /usr/bin/login استفاده می‌کند. این طراحی ناامن، مرز بین داده کنترل‌شده توسط کاربر (متغیر محیطی) و منطق اجرایی سیستم (آرگومان‌های دستور) را به طور کامل از بین می‌برد. در نتیجه، مهاجم قادر است با ارسال مقدار -f root در متغیر USER، سوئیچ -f (که در دستور login برای “ورود بدون احراز هویت” تعبیه شده است) را به برنامه تزریق کند. این سوئیچ، login را وادار می‌کند تا بدون درخواست نام کاربری یا رمز عبور، مستقیماً یک نشست شل با دسترسی کاربر root ایجاد نماید. عمق آسیب زمانی بیشتر آشکار می‌شود که در نظر بگیریم فرآیند telnetd و فرزند آن (login) معمولاً با بالاترین سطح دسترسی سیستم (root) اجرا می‌شوند، که تبدیل یک باگ احراز هویت به یک آسیب‌پذیری کامل اجرای کد از راه دور (RCE) با امتیازات روت را ممکن می‌سازد.

بخش آسیب‌پذیر

رفتار نا امن سیستم:

پذیرش و انتقال مستقیم و بدون فیلتر مقادیر متغیرهای محیطی دریافتی از کلاینت Telnet (به ویژه متغیر USER) به عنوان بخشی از رشته آرگومان‌های فراخوانی یک فرمان سیستمی حیاتی (/usr/bin/login).

نحوه سوءاستفاده مهاجم:

مهاجم بدون نیاز به داشتن هیچ گونه اطلاعات احراز هویت معتبر یا تعامل با کاربر، اقدامات زیر را انجام می‌دهد:

مهاجم با استفاده از یک کلاینت Telnet اصلاح‌شده یا یک اسکریپت، به پورت 23/TCP سرور هدف متصل می‌شود.
در مرحله مذاکره اولیه پروتکل (Telnet Option Negotiation)، مهاجم گزینه NEW_ENVIRON را فعال کرده و یک متغیر محیطی USER با مقدار -f root را برای سرور ارسال می‌کند.
سرویس telnetdآسیب‌پذیر این مقدار را دریافت کرده و آن را بدون پردازش ایمن، به دستور login منتقل می‌نماید. دستور نهایی اجرا شده مشابه /usr/bin/login -p -h <میزبان> -f root خواهد بود.
برنامه login، سوئیچ تزریق‌شده -f را پردازش کرده و بدون انجام فرآیند استاندارد احراز هویت، یک نشست شل با دسترسی کامل کاربر root برای مهاجم راه‌اندازی می‌کند.
مهاجم بلافاصله پس از برقراری اتصال، دسترسی سطح روت به سیستم هدف را به دست می‌آورد و می‌تواند هر دستوری را اجرا کند.

نقش این آسیب‌پذیری در زنجیره حمله

این آسیب‌پذیری به‌عنوان یک نقطه نفوذ اولیه (Initial Access) بسیار قدرتمند و خطرناک عمل می‌کند. مهاجم می‌تواند به سرعت و بدون ردپای اولیه، کنترل کامل یک سیستم را از راه دور به دست آورد. این دسترسی روت می‌تواند به عنوان پایگاهی برای حرکت جانبی (Lateral Movement) در شبکه، نصب بدافزارهای پایدار (Persistence)، استخراج داده‌های حساس (Credential Access) و ایجاد تأثیرات مخرب (Impact) مانند تخریب سرویس‌ها یا رمزنگاری داده‌ها مورد استفاده قرار گیرد. حضور این CVE در فهرست KEV سازمان CISA نیز گواهی بر خطر بالفعل و احتمال بالای بهره‌برداری عملیاتی از آن است.

پیش‌نیازهای بهره‌برداری (Prerequisites)

فعال‌بودن و در دسترس بودن سرویس telnetd (بر پورت 23/TCP) بر روی سیستم هدف در شبکه.
اجرای یک نسخه آسیب‌پذیر از بسته GNU Inetutils (نسخه 7 یا قدیمی‌تر).
عدم وجود فایروال شبکه یا قواعد کنترل دسترسی میزبان (مانند TCP Wrappers) که اتصالات Telnet از آدرس‌های غیرمجاز را مسدود کنند.
امکان برقراری ارتباط TCP از سمت مهاجم به پورت سرویس هدف (عدم وجود NAT یا مسیرهای پیچیده مسدودکننده).
اجرای سرویس telnetd با دسترسی لازم برای فراخوانی برنامه /usr/bin/login (که به طور معمول برقرار است).

رفتار مورد انتظار در حالت امن (Expected Secure Behavior)

در طراحی امن انتظار می‌رود که هر ورودی دریافتی از شبکه، به ویژه ورودی‌هایی که مستقیماً در ساختار فرمان‌های سیستمی استفاده می‌شوند، باید به طور گسترده اعتبارسنجی و پاک‌سازی شوند. متغیرهای محیطی ارسالی از کلاینت نباید به طور مستقیم و بدون حذف کاراکترهای ویژه خط فرمان (مانند فاصله، -، ;، & و …) به عنوان آرگومان به فرآیندهای دیگر منتقل شوند. سرویس‌های احراز هویت باید همواره فرآیند کامل و مستقل تأیید اعتبار را انجام دهند و هرگز به مقادیر ارسالی از سمت کلاینت برای دور زدن این فرآیند اعتماد نکنند. در حالت ایده‌آل، پروتکل‌های ناامن و قدیمی مانند Telnet که فاقد رمزنگاری ذاتی و مکانیزم‌های امنیتی قوی هستند، باید به طور کامل در محیط‌های عملیاتی غیرفعال شده و با جایگزین‌های امن مانند SSH (با کلید عمومی) جایگزین شوند.

راهکارها و کاهش ریسک (Mitigation / Patch Guidance)

اقدامات فوری برای کاهش ریسک

غیرفعال‌سازی فوری و کامل سرویس Telnet (telnetd) بر روی تمامی سیستم‌ها. این مؤثرترین راهکار برای حذف کامل بردار حمله است.
به‌روزرسانی بسته GNU Inetutils به آخرین نسخه پایدار که حاوی اصلاحات امنیتی (از جمله کامیت‌های fd702c02 و ccba9f74) باشد. برای سیستم‌های مبتنی بر دبیان (مانند نسخه 11Bullseye)، نصب بسته با نسخه 2:2.0-1+deb11u3 یا جدیدتر ضروری است.
در صورت عدم امکان غیرفعال‌سازی فوری، مسدودسازی دسترسی به پورت 23/TCP از طریق فایروال شبکه یا میزبان، به‌طوری‌که تنها از آدرس‌های IP کاملاً مورد اعتماد داخلی قابل دسترسی باشد.

اقدامات کوتاه‌مدت / میان‌مدت برای کاهش ریسک

مهاجرت برنامه‌ریزی‌شده و سیستماتیک از پروتکل Telnet به SSH در سراسر سازمان. این مهاجرت باید همراه با آموزش کاربران، به‌روزرسانی اسکریپت‌های خودکار و پیکربندی مدیریت کلیدهای SSH باشد.
بازبینی و تقویت پیکربندی TCP Wrappers (فایل‌های /etc/hosts.allow و /etc/hosts.deny) برای محدود کردن دقیق‌تر دسترسی به سرویس‌های باقی‌مانده.
اجرای اسکن‌های آسیب‌پذیری شبکه‌ای برای شناسایی هرگونه سیستم یا دستگاه دیگری که ممکن است سرویس Telnet ناامن را در حال اجرا داشته باشد.\

اقدامات بلندمدت برای کاهش ریسک

تعریف و اجرای سیاست امنیتی سازمانی که استفاده از پروتکل‌های ناامن و رمزنشده (مانند Telnet، FTP، HTTP) را برای مدیریت سیستم و انتقال داده ممنوع کند.
پیاده‌سازی معماری شبکه ایزوله (Network Segmentation) به گونه‌ای که حتی در صورت فعال‌بودن سرویس‌های لِگاسی در بخش‌های خاص، امکان دسترسی به آن‌ها از شبکه‌های غیرقابل اعتماد یا بخش‌های حساس سازمان وجود نداشته باشد.
استقرار و پیکربندی راهکارهای تشخیص و جلوگیری از نفوذ (IDS/IPS) و سیستم‌های مدیریت اطلاعات و رویدادهای امنیتی (SIEM) برای نظارت بر ترافیک شبکه و شناسایی الگوهای ارتباطی غیرعادی یا تلاش‌های بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده.

تشخیص و مانیتورینگ (Detection & Monitoring)

نشانه‌های تلاش برای سوءاستفاده

نشانه‌های زیر می‌توانند بیانگر تلاش برای بهره‌برداری از آسیب‌پذیری موردنظر باشند و لازم است به‌صورت مستمر پایش شوند:

وجود لاگ‌های ورود موفق (یا ناموفق) با کاربر root از طریق سرویس Telnet در فایل‌های secure، auth.log یا messages.
مشاهده رشته‌های غیرمعمول مانند -f یا -f root در فیلدهای مربوط به نام کاربری یا متغیرهای محیطی در لاگ‌های احراز هویت.
اتصالات ورودی موفق به پورت 23/TCP از آدرس‌های IP غیرمعمول، ناشناخته یا متعلق به محدوده‌های جغرافیایی غیرمرتبط با فعالیت سازمان.
افزایش ناگهانی یا تلاش‌های مکرر اتصال به پورت Telnet که می‌تواند نشانه اسکن یا فعالیت خودکار مهاجم باشد.
هشدارهای تولیدشده توسط راهکارهای امنیتی مانند Fail2ban در رابطه با فعالیت‌های مشکوک روی پورت سرویس Telnet.

منابع پیشنهادی برای مانیتورینگ و پایش

به‌منظور تشخیص به‌موقع و مؤثر تلاش‌های سوءاستفاده، پایش منابع زیر توصیه می‌شود:

لاگ‌های احراز هویت سیستم (/var/log/auth.log، /var/log/secure).
لاگ‌های دیمون telnetd در صورت فعال‌بودن قابلیت لاگ‌برداری با سطح جزئیات بالا.
گزارش‌های فایروال شبکه و میزبان در رابطه با ترافیک مجاز و مسدودشده به پورت 23/TCP.
خروجی ابزارهای نظارت بر شبکه (مانند Zeek/Bro، Snort/Suricata با قوانین به‌روز) برای شناسایی بسته‌های Telnet حاوی مقادیر مخرب در بخش NEW_ENVIRON.
داشبوردهای SIEM که رویدادهای امنیتی مرتبط با دسترسی از راه دور و احراز هویت را همبسته‌سازی و تحلیل می‌کنند.

واکنش به حادثه (Incident Response)

اقدامات اضطراری که در صورت مشاهده نشانه‌های نفوذ باید اتخاذ شود:

جداسازی فوری سیستم آلوده یا مشکوک از شبکه سازمانی با غیرفعال‌کردن پورت‌های شبکه یا قطع فیزیکی اتصال.
مستندسازی و حفظ شواهد دیجیتال شامل تصویر حافظه (Memory Image)، کپی از لاگ‌های مرتبط و وضعیت پردازه‌های در حال اجرا پیش از هرگونه اقدام اصلاحی.
بررسی عمیق لاگ‌های سیستم برای تعیین زمان دقیق حمله، منبع IP مهاجم، دستورات اجراشده و دامنه دسترسی به دست آمده.
تغییر فوری تمام رمزهای عبور، کلیدهای SSH و دیگر اعتبارنامه‌های ذخیره‌شده بر روی سیستم آلوده و تمام سیستم‌هایی که ممکن است از اعتبارنامه‌های مشترک استفاده کرده باشند.
در صورت تأیید نفوذ، در نظر گرفتن بازسازی (Rebuild) یا بازنشانی (Reimage) کامل سیستم از یک پایه امن و به‌روز به جای اعتماد به پاک‌سازی.
غیرفعال‌سازی دائمی سرویس Telnet بر روی سیستم بازیابی‌شده و کلیه سیستم‌های مشابه در محیط.
اطلاع‌رسانی به ذی‌نفعان داخلی و در صورت لزوم، مقامات قانونی یا نهادهای ناظر، همراه با مستندسازی کامل فرآیند پاسخ و درس‌های آموخته شده.

جریان حمله (Attack Flow)

در شکل ۱، جریان کلی بهره‌برداری از این آسیب‌پذیری به‌صورت مفهومی نمایش داده شده است. سناریوی حمله به این آسیب‌پذیری، یک مسیر مستقیم و کارآمد از اتصال اولیه تا دستیابی به بالاترین سطح دسترسی را دنبال می‌کند. مهاجم از راه دور و بدون نیاز به هیچ دانش قبلی از سیستم هدف، به پورت سرویس Telnet متصل می‌شود. در طول تبادل اولیه پروتکل، مهاجم با استفاده از مکانیزم استاندارد Telnet برای تنظیم متغیرهای محیطی، مقدار USER=-f root را به سرور ارسال می‌کند. سرور آسیب‌پذیر، این مقدار را به عنوان بخشی از آرگومان‌های فراخوانی برنامه login پردازش می‌کند. تزریق موفقیت‌آمیز سوئیچ -f باعث می‌شود فرآیند login، که با دسترسی روت اجرا می‌شود، احراز هویت را نادیده گرفته و مستقیماً یک نشست شل برای کاربر root ایجاد کند. این نشست بلافاصله در اختیار مهاجم قرار می‌گیرد و او را قادر می‌سازد هر دستور دلخواهی را با امتیازات کامل سیستم اجرا نماید. کل این فرآیند در کسری از ثانیه و بدون هیچ تعامل یا آگاهی از سمت کاربر قانونی سیستم رخ می‌دهد.

شکل 1: نمودار جریان حمله

اثبات مفهوم (PoC) – کاملاً غیرمخرب

آزمایشگاه تخصصی Vulnerbyte این آسیب‌پذیری را در محیط ایزوله بررسی کرده است. اثبات مفهوم این آسیب‌پذیری شامل موارد زیر است:

این بررسی صرفاً آموزشی و با هدف درک عمیق مکانیزم نقض انجام شده است.
شامل کد exploit کامل یا دستورات مخرب واقعی نمی‌باشد.
نشان می‌دهد که چگونه یک کلاینت Telnet اصلاح‌شده می‌تواند متغیر محیطی مخرب را ارسال کرده و پاسخ سرور را تحلیل کند.

تصویر ارائه‌شد در شکل ۲ نشان‌دهنده اثبات مفهوم (PoC) و اجرای موفقیت‌آمیز این آسیب‌پذیری در آزمایشگاه Vulnerbyte می باشد.

شکل 2: اثبات مفهوم اجرای آسیب پذیری

رفع مسئولیت

این گزارش صرفاً با هدف آموزش، تحلیل فنی و ارتقای امنیت سازمانی تهیه شده است. هرگونه استفاده مخرب یا خارج از چارچوب‌های قانونی از محتوای آن ممنوع است. هدف، کمک به جامعه امنیتی و سازمان‌ها برای درک خطر، اولویت‌بندی وصله‌ها و حذف پروتکل‌های ناامن از محیط عملیاتی است.

منابع (References)

GNU Inetutils (telnetd)

CVE-2026-24061 – Remote Authentication Bypass via USER Environment Variable Injection

Affects

GNU Inetutils
telnetd component
Versions through 2.7
Systems where:
- telnetd is enabled and reachable over the network
- legacy Telnet services are exposed to untrusted clients

Description

CVE-2026-24061 is a remote authentication bypass vulnerability in telnetd, the Telnet server included with GNU Inetutils.

The vulnerability occurs due to improper handling of the USER environment variable during the authentication process. Specifically, when telnetd processes a USER value containing the string -f root, the value may be interpreted in a way that bypasses normal authentication checks.

As a result, a remote attacker can potentially authenticate as the root user without providing valid credentials, leading to full system compromise.

This issue is particularly severe because Telnet is a plaintext protocol and telnetd often runs with elevated privileges, making any authentication bypass highly impactful.

Attack Vector

Primary Attack Vector:
Remote / Network-based

Attack Scenario:

A remote attacker connects to a system running a vulnerable version of telnetd.
During the Telnet session initialization, the attacker supplies a crafted USER environment variable.
The variable includes the value -f root.
telnetd fails to properly validate or sanitize this value.
The authentication logic is bypassed, and the attacker gains access as the root user.

Key Characteristics:

No valid credentials are required.
No user interaction is required.
Exploitation occurs during the authentication phase.
The attack leverages legacy protocol behavior and insufficient input validation.

Conditions Increasing Risk:

Telnet service exposed to external networks.
Systems relying on telnetd for administrative access.
Absence of network-level access controls.

Observed Exploitation & Threat Activity

At the time of disclosure, there are no confirmed reports of widespread in-the-wild exploitation.
Due to the simplicity and severity of the flaw, it is considered high-risk if vulnerable services are exposed.
Similar authentication bypass issues in legacy remote access services have historically been exploited rapidly once disclosed.

Severity & Metrics

CVSS v3.1: Critical (9.8)
Attack Vector: Network
Privileges Required: None
User Interaction: None
Impact:
- Confidentiality: High
- Integrity: High
- Availability: High

Relevant CWE:

CWE-287 – Improper Authentication
CWE-20 – Improper Input Validation

Patch & Vendor Status

The vulnerability affects GNU Inetutils telnetd through version 2.7.
Users should:
- Upgrade to a patched version once available, or
- Apply vendor-recommended fixes or downstream distribution patches.

Because Telnet is deprecated and insecure by design, long-term remediation is strongly recommended beyond patching.

Mitigation & Remediation

Immediate Actions

Disable telnetd wherever possible.
Replace Telnet with SSH or another secure remote access protocol.
Restrict network access to Telnet services using firewalls or access control lists.

Compensating Controls

Bind telnetd only to trusted interfaces.
Use TCP wrappers or equivalent host-based access controls.
Monitor authentication attempts for anomalous behavior.

These measures reduce exposure but do not fully eliminate the risk if telnetd remains enabled.

Detection & Hunting

Indicators of Potential Exploitation:

Unexpected root logins via Telnet.
Telnet sessions without corresponding authentication logs.
Unusual environment variable values recorded during login attempts.

Recommended Monitoring:

System authentication logs (auth.log, secure, etc.).
Network monitoring for inbound Telnet connections.
Alerts for root-level sessions initiated over Telnet.

Post-Incident Response

If exploitation is suspected:

Immediately isolate the affected system.
Review logs for unauthorized root access.
Rotate all credentials and keys on the system.
Rebuild or reimage the system if compromise is confirmed.
Permanently disable Telnet services.

Summary Table

Category	Details
Vulnerability	Remote authentication bypass
Component	telnetd (GNU Inetutils)
Attack Vector	Network-based via crafted USER variable
Impact	Root-level unauthorized access
Affected Versions	GNU Inetutils ≤ 2.7
Severity	Critical
Mitigation	Disable Telnet, migrate to SSH

References

GNU Inetutils Security Advisory – CVE-2026-24061
NVD – CVE-2026-24061
CWE-287: Improper Authentication
RFC 854 – Telnet Protocol Specification

CVE-2026-24061